Η ανάρτηση Παπαστεργίου για τη ΒΙΟΛΑΝΤΑ – Δούλεψε το 2007 στην πρώτη εγκατάσταση
Ο Δημήτρης Παπαστεργίου μιλά για τη συλλογική οδύνη, τη δική του επαγγελματική γνώση της εγκατάστασης και την ανάγκη πλήρους διερεύνησης των αιτίων «για να μην επαναληφθεί»
Σε βαρύ κλίμα παραμένουν τα Τρίκαλα πέντε ημέρες μετά την τραγωδία στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ, με τη θεσσαλική γη να αποχαιρετά τις γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους και την τοπική κοινωνία να προσπαθεί ακόμη να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της απώλειας.
Με ανάρτησή του, ο Δημήτρης Παπαστεργίου περιγράφει το βαρύ αποτύπωμα που έχει αφήσει η τραγωδία στην πόλη του, υπογραμμίζοντας πως πρόκειται για ένα γεγονός που οι κάτοικοι «έζησαν και ζουν από κοντά». Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη στάση και την επιχειρησιακή ετοιμότητα της Πυροσβεστικής, τονίζοντας ότι οι πυροσβέστες ενήργησαν με ταχύτητα και ακρίβεια.
Ο υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης αναφέρεται και στην προσωπική του επαγγελματική εμπλοκή με το εργοστάσιο «Βιολάντα» καθώς, όπως σημειώνει, το 2007 είχε αναλάβει ως ελεύθερος επαγγελματίας ηλεκτρολόγος μηχανικός τις ηλεκτρομηχανολογικές μελέτες τμήματος της εγκατάστασης, στη φάση της πρώτης λειτουργίας της. Οι μελέτες εκείνες, όπως επισημαίνει, είχαν εγκριθεί έπειτα από επιτόπιους ελέγχους της Πυροσβεστικής και του τότε Τμήματος Βιομηχανίας της Περιφέρειας Θεσσαλίας, ενώ στη συνέχεια το έργο συνεχίστηκε από άλλους μηχανικούς λόγω των επεκτάσεων και της εκλογής του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
«Χρέος μας να σταθούμε δίπλα στις οικογένειες»
Ιδιαίτερη φόρτιση αποτυπώνεται στην αναφορά του στις ιστορίες των γυναικών που χάθηκαν. «Είναι χρέος μας να σταθούμε δίπλα στις οικογένειές τους με κάθε τρόπο», σημειώνει, τονίζοντας ότι στις μικρές κοινωνίες –όπως τα Τρίκαλα– η αλληλεγγύη παραμένει ζωντανή και ουσιαστική.
Παράλληλα, ο Δημήτρης Παπαστεργίου δηλώνει ότι παρακολουθεί στενά και με ενδιαφέρον το έργο της Δικαιοσύνης και των αξιωματικών της Πυροσβεστικής, επισημαίνοντας πως η πλήρης διερεύνηση των συνθηκών της τραγωδίας αποτελεί υποχρέωση απέναντι στα θύματα και τις οικογένειές τους. «Πρέπει να δούμε τι πήγε λάθος, για να μην επαναληφθεί», καταλήγει, δίνοντας το στίγμα μιας κοινωνίας που ζητά απαντήσεις – χωρίς υπεκφυγές και ωραιοποιήσεις.